Mythbusters van het Klimaatakkoord: gasloos

In de weg naar het huidige concept-Klimaatakkoord zijn vanuit verschillende hoeken verhalen ontstaan over de gevolgen die het Klimaatakkoord gaat hebben voor consumenten. In de nieuwe blogreeks Mythbusters van het concept-Klimaatakkoord kijken we met onze programmaleiders naar de belangrijkste verhalen die de ronde doen en testen we het waarheidsgehalte. Is het bijvoorbeeld inderdaad zo dat je door het Klimaatakkoord gedwongen wordt allerlei dure aanpassingen aan je huis te doen? Of is dat eigenlijk een broodjeaapverhaal? 

Wilma Berends, programmaleider Gebouwde Omgeving: “Het uitgangspunt in het Akkoord is dat in de overgang naar gasloos woonlasten neutraal moeten zijn, voor zowel huurders als kopers. Veel woningen moeten worden aangepast en die aanpassing zijn niet gratis. Daar staat tegenover dat de energierekening gaat dalen. Voor huren geldt dan; als de energierekening daalt kan de huur soms iets omhoog gaan. Voor woningeigenaren worden subsidiepotten ontwikkeld. Er komt een subsidie voor isolatie en er zijn al subsidies voor zonneboilers, en warmtepompen. De maatregelen verdienen zichzelf op termijn ook weer terug door de verlaging van de energierekening. Hoe lang dat duurt, hangt af van de maatregel zelf. Spouwmuurisolatie bijvoorbeeld duurt ongeveer 4 jaar. Het uitgangspunt blijft neutrale woonlasten. Woningen worden beter geïsoleerd en krijgen warmteopties die goedkoper zijn dan gas en waarbij we minder afhankelijk zijn van gas uit het buitenland.’ 

De angst voor dwang

Daarnaast is er volgens Wilma een angst voor dwang.  Het concept-akkoord praat over 1,5 miljoen woningen. Dat zijn dus niet alle woningen in Nederland. Verre van zelfs. De gemeente is verantwoordelijk om wijken te kiezen waar het gasnet vervangen wordt door een nieuwe optie. Ze moeten hier een plan en proces voor inrichten. In het concept-Klimaatakkoord staan hele duidelijke afspraken over hoe dat proces er uit moet zien en op welke manier bewoners van een wijk betrokken moeten worden. De zogenoemde participatieprincipes. Iedere gemeente zal dit anders invullen met bijvoorbeeld lokale organisaties of bewonersavonden, maar het is een proces dat alleen lukt als bewoners tijdig en goed betrokken worden. De angst voor ‘dwang’ komt omdat je als bewoner niet individueel kiest, maar dat er gewerkt wordt met een collectieve oplossing. Als je niet mee wilt doen aan de collectieve oplossing, ben je gedwongen om in je eigen oplossing te voorzien. Alleen daar zit een stukje dwang voor de enkeling die niet mee wil doen.’ 

 

  • Lees meer over:
  • Blog
Mede mogelijk gemaakt door:
Kennispartner
  • sponsor
  • sponsor
  • sponsor
[gravityform id="38" title="false" description="false"]